<h1><strong>Πώς έκανα την британική υπηκοότητα στα 14 - Αληθινό γεγονός</strong></h1> <p>Ήταν μια σχολική εκδρομή στην Αγγλία. Για πολλούς από την τάξη ήταν η πρώτη τους φορά στην Μεγάλη Βρετανία. Είχαμε ακόμα νεαρούς, γεμάτους περιέργεια, και το Λονδίνο για εμάς ήταν μια τεράστια περιπέτεια. Το σημείο συνάντησής μας κατά την εξερεύνηση της πόλης ήταν η <strong>Trafalgar Square</strong>, μια από τις πιο γνωστές πλατείες της πόλης. Εκεί έπρεπε να συναντιόμαστε συνεχώς πριν συνεχίσουμε μαζί.</p> <p>Εγώ τότε ήμουν 14 χρονών. Ήδη σε εκείνο το σημείο είχα δύο υπηκοότητες: την πολωνική και τη γερμανική. Ως πρόσφυγας από την Πολωνία και μεταναστευτής είχα και τις δύο. Στη Γερμανία - τουλάχιστον σύμφωνα με την τότε κατανόηση - προβλεπόταν στην πραγματικότητα μόνο ένας περιορισμένος αριθμός υπηκοοτήτων. Περισσότερες από δύο ήταν ασυνήθιστες.</p> <p>Την ημέρα εκείνη περάσαμε αρκετές ώρες στην Trafalgar Square. Οι τουρίστες περπατούσαν παντού, τα λεωφορεία περνούσαν και τα πουλιά πετούσαν πάνω από την πλατεία. Ήταν δυνατά και ζωντανά.</p> <p>Ένας συμμαθητής μου με τράβηξε ξαφνικά την προσοχή σε κάτι.</p> <p>Ένα μεγάλο κουτί στέκονταν εκεί - στη μέση της πλατείας - εντελώς χωρίς ιδιοκτήτη.</p> <p>Το κουτί ήταν ασυνήθιστα μεγάλο. Σαν μια θρανία. Φαινόταν βαρύ και μαζικό, και κανείς δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται για αυτό. Κανένας ιδιοκτήτης κοντά, κανείς που να το κοιτούσε.</p> <p>Τα χρόνια της δεκαετίας του 1990 ήταν μια περίοδος στην Μεγάλη Βρετανία κατά την οποία οι τρομοκρατικές επιθέσεις από την <strong>Προσωρινή Ιρλανδική Επική Δημοκρατική Άρμη</strong> έκαναν συχνά headlines. Οι εκκλήσεις για βόμβες δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο εκείνη την εποχή.</p> <p>Κοίταξα το κουτί και είπα μισό σοβαρά, μισό αστεία:</p> <p>"Πρέπει να είναι μια βόμβα."</p> <p>Ο συμμαθητής μου απάντησε ότι το κουτί φαινόταν πραγματικά να μην ανήκει σε κανέναν.</p> <p>Όπως κάνουν τα 13 ή 14 χρονών αγόρια, μερικοί από την τάξη δεν το έβγαλαν σοβαρά. Πήδηξαν γύρω από το κουτί, φώναξαν "Βόμβα!" και γέλασαν. Για αυτούς ήταν παιχνίδι. Μια περιπέτεια.</p> <p>Αυτό το παιχνίδι θα τους στοίχιζε αργότερα.</p> <p>Μέσα σε περίπου 15 λεπτά, ξαφνικά υπήρχαν αστυνομικοί και αστυνομικές δυνάμεις. Η κατάσταση άλλαξε στιγμιαία. Σιρένες, ε장κλυσίες, έντονες κινήσεις. Οι αρχές αντέδρασαν γρήγορα.</p> <p>Αργότερα αποδείχθηκε ότι είχαν τοποθετηθεί πολλές βόμβες στο Λονδίνο. Συνολικά τρεις. Μία από αυτές ήταν μια βόμβα με καρφιά που έκρηξε σε ένα gay bar. Όλη η πόλη βρέθηκε σε κατάσταση συναγερμού. Οι δρόμοι έκλεισαν, περιοχές ε장κλυσίστηκαν και παντού υπήρχαν δυνάμεις.</p> <p>Η τάξη μας έλαβε σύντομα οδηγίες να πάμε στον σταθμό. Καταφέραμε να πιάσουμε το τελευταίο τρένο πίσω στο σημείο διαμονής μας εκτός Λονδίνου.</p> <p>Αλλά δεν τελείωσε εκεί.</p> <p>Όταν φτάσαμε στις οικογένειες-φιλοξενίες μας, και εκεί όλα ε장κλυσίστηκαν. Αστυνομικοί μπήκαν στο σπίτι. Κάθε μέλος της ομάδας έπρεπε να κληθεί μεμονωμένα.</p> <p>Εγώ ήμουν ο τελευταίος.</p> <p>Στο δωμάτιο καθόταν αρκετές ευγενικές κυρίες από τις αρχές. Έκαναν πολλές ερωτήσεις: Τι είχαμε δει. Ποιος είχε παρατηρήσει πρώτος το κουτί. Ποιος είχε πει κάτι. Ποιος είχε μείνει κοντά.</p> <p>Η συζήτηση κράτησε πολύ.</p> <p>Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, διαπίστωσαν ότι μιλούσα πολύ καλύτερα αγγλικά από πολλούς από τους συμμαθητές μου. Επικώνησαν τις γλωσσικές μου ικανότητες πολλές φορές. Η επικοινωνία ήταν πιο δύσκολη με ορισμένους άλλους μαθητές.</p> <p>Έπρεπε να δώσω τα προσωπικά μου στοιχεία και να δείξω την κάρτα παιδικής ηλικίας μου. Όλα καταγράφηκαν προσεκτικά και ακόμη και αφαιρέθηκαν από το σπίτι.</p> <p>Μετά από πολλές ώρες, τελικά όλα ξεκαθάρισαν. Οι οικογένειες-φιλοξενίες μας και οι άλλοι μαθητές μπόρεσαν να επιστρέψουν στο σπίτι.</p> <p>Στο τέλος, έλαβα ακόμα και ένα μικρό δώρο: ένα πορτοφόλι. Μέσα σε αυτό υπήρχε ένα μικρό σημειωματάριο όπου έπρεπε να καταγράφω επαφές και διευθύνσεις. Επιπλέον, έλαβα χρήματα για να αγοράσω σουβενίρ.</p> <p>Μία από τις ευγενικές κυρίες ακόμη και συμπλήρωσε το σημειωματάριο για εμένα - η δική μου γραφή ήταν τόσο ακατάληπτη ότι νόμιζε ότι αλλιώς κανείς δεν θα μπορούσε να καταλάβει τίποτα αργότερα.</p> <p>Και μετά υπήρχε κάτι ιδιαίτερο.</p> <p>Λάβετε μια προσωρινή <strong>βρετανική ταυτότητα</strong> από το Βασίλειο του Ηνωμένου Βασιλείου.</p> <p>Έτσι, κατάφερα - τουλάχιστον μετά από αυτή την εμπειρία και αυτό το έγγραφο - να ισχυριστώ ότι κατέχω όχι μόνο την πολωνική και τη γερμανική υπηκοότητα αλλά και την βρετανική.</p> <p>Μια ασυνήθιστη ιστορία από την νεότητά μου - που προέκυψε από ένα χωρίς ιδιοκτήτη κουτί στην Trafalgar Square.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img class="imgfull_rounded" src="/images/custom/thumb880/foto_rabe_brexit_1491370_1280.jpg" alt="Ευ και βρετανική σημαία" width="880" height="660" /></p>