<h1><strong>زه څنګه – د ۱۴ کلونو په عمر کې – د برېتانیا تابعیت ترلاسه کړ - ریښتیني کیسه</strong></h1> <p>دا یوه ټولګي سفر وو چې انگلستان ته تللو. د ټولګی ډیری لپاره دا لومړی سفر به د بریتانیې بود. موږ لا ځوان وو، د کنجکاوۍ څخه ډک، او لندن زموږ لپاره یو لوی ماجراجوړ وو. زموږ د ښار لیدنې مخابره نقطه <strong>ټرافالګر سکویر</strong> وه، چې له ښار مشهور ځایونو څخه یو دی. هلته موږ باید هر ځل را ټولېدل مخکې لدې چې یوځای لاړ شو.</p> <p>زه هغه وخت ۱۴ کلن وم. د دې مهال مې دوه تابعیتونه لرل: پولنډي او جرمني. لکه څنګه چې له پولنډه مهاجرت کوونکی او وروسته ته یې راغلی یم، دواړه ترلاسه کړل. په جرمني کې – لږ تر لږه د هغې مودې پوهې سره سم – یوازې یو محدود شمیر تابعیتونه ټاکل شوي وو. له دوه زیات غیر عادي وو.</p> <p>په دې ورځ موږ څو ساعته ټرافالګر سکویر کې پاتې شوم. سیلانیان ټولګی ته ولاړ، بسونه تېرېدل، کبکۍ د میدان پر سر سپرېدې. دا شور او ژوندیو وه.</p> <p>یو همکلاسي زما پام یو څه شی ته جلب کړ.</p> <p>يو لوی بکس هلته وو – په مرکز کې – بې مالکیت.</p> <p>بکس غیر عادي اندازه و. نږدې د صندوق سره ورته. ډېر دروند او قوي ښکارېده، او هیڅوک پکې نه غوښتل. هېڅ ملکیت یې ندی لرونکی یا څوک چې ګوري.</p> <p>د ۱۹۹۰ لسیزې په بریتانیا کې ترټولو زیات وخت د <strong>موقتي ایرلنډي جمهوریتی ارتیې</strong> لخوا د تاوتریخوالي پېښې پر سر خبرونه رامنځته شول. بومبې خبرداریان هم هلته عام وو.</p> <p>ما بکس ولید او نیمه جدی، نیمه ټوکې سره وویل:</p> <p>&bdquo;دا باید یوه بومبه وي.&ldquo;</p> <p>زما همکلاسي ځواب ورکړ چې دا بکس واقعاً هیڅ چا پورې اړه نه لري.</p> <p>لکه څنګه چې ۱۳ یا ۱۴ کلن هلکان دي، د ټولګی یو شمېر یې دا کار جدي ونه ګرفت. دوی د بکس شاوخوا ټپې کړل، “بومبه!” ووايي او خندله. د هغوی لپاره دا یوه لوبه وه. یو ماجراجوړ.</p> <p>دا لوبه وروسته به هغوی ته ژبه راوړي.</p> <p>په ۱۵ دقیقو کې ناڅاپه پولیس او امنیتي ځواکونه راغلل. وضعیت عارضي بدل شو. ساین، بندیزونه، بې ترتیبي حرکتونه. حکومتي ادارې چټک عمل وکړ.</p> <p>وروسته معلوم شول چې په لندن کې د څو بومبونو ذخیره شوې دي. ټولې درې. یوه یې نګل بومبه وه چې له سویلي بار مخکې چاوتله. ټوله ښار د وارننگ حالت ته ولاړ شو. سړکونه تړل، سیمې بند کړل او هر ځای کې پوځي ځواکونه وو.</p> <p>زموږ ټولګي ته ژر یې امر وکړ چې ریلوي پرانیستون ته لاړ شي. موږ له لندن نه بهر خپل کوربه ځای ته د وروستي ټرین سره ورسېد.</p> <p>خو دا کار پای ته ونه رسیدل.</p> <p>کله چې زموږ کوربانو ته ورسېږو، هلته هم ټول بند شول. افسران کور ته راغلل. هر یو له ډلې څخه باید جلا پوښتنه وشي.</p> <p>زه وروستی وم.</p> <p>په خونه کې د حکومتي ادارې څو میلمه ښځې شتون درلود. دوی ډیری پوښتنې وکړې: هغه څه چې موږ لیدلي وو، څوک لومړی بکس ولید، چا یو شی وویل، او کوم څوک د نږدې پاتې شوی و.</p> <p>سوالات اوږد موده وخت نیولی شو.</p> <p>په حوزۀ کې هغوی پوه شول چې زه د انګلیسي ژبې ډیر ښه خبرې کوم تر څو زما د ټولګي ځینې ملګرو. دوی زما د ژبنی مهارتونو زیاتې ستاینه وکړه. له ځینو نورو زده کوونکو سره اړیکه ستونزمنه وه.</p> <p>زه خپل شخصي معلومات ورکړل او د ماشوم کارت ښکاره کړم. هر څه په احتیاط ثبت شول او حتی کور نه بهر هم راوړل شو.</p> <p>د ډېرو ساعتونو وروسته، بالاخره ټول وضاحت شوی وو. زموږ کوربه مور او پلار او نور زده کوونکي بېرته کور ته ستنیدلی وو.</p> <p>په پای کې ما یو کوچنی ډالۍ ترلاسه کړه: یوه پورټمنې. په دې کې یو وړوکی نوټبک و، چې هلته د اړیکو او پتې ولیکل شو. اضافي پیسې هم مې ورکړل شوې ترڅو سووینیرونه واخلم.</p> <p>یو له میلمه ښځې حتی نوټبک زما لپاره ډک کړ – زما خپله لاسلیک دومره ناخبره وو چې هغې وویل که وروسته څوک نه پوهیږي څه وي، هغه به د هغې نه لوستلای شي.</p> <p>او بیا یو ځانګړی شی هم شتون درلود.</p> <p>ما د برېتانیا موقتي <strong>تبعیتي کارت</strong> ترلاسه کړ له متحده شاهي دولت څخه.</p> <p>د دې سره، زه – لږ تر لږه د دې تجربې او مستند وروسته – ناڅاپه وایی کولی شم چې د پولنډي او جرمني تابعیتونو سربیره یو برتانوي تابعیت هم ولرم.</p> <p>یو غیر عادي کیسه له ځوانۍ څخه – د ټرافالګر سکویر کې بې مالک بکس له امله.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img class="imgfull_rounded" src="/images/custom/thumb880/foto_rabe_brexit_1491370_1280.jpg" alt="Eu او بریتانیک فلیګ" width="880" height="660" /></p>