<h1><strong>Як я – у 14 гадоў – атрымаў брытанскае грамадзянстве – Настоящая гісторыя</strong></h1> <p>Гэта была школьная экспедыцыя ў Англію. Для многіх з нашых вучняў гэта была іхняя першае паездаўка ў Вялікабрытанію. Мы былі яшчэ моладые, напоўненыя цікавасцю, і Лондон для нас быў вялікі прыгода. Наша сустрэчная адпаведна падчас пазначэння горада была <strong>Трафальгарскай плошчай</strong>, адной з самых вядомых плошч горада. Там мы заўсёды збіраліся, перш чым адправіцца далей разам.</p> <p>Я тады быў 14 гадоў. У гэты момант у мяне ўжо было два грамадзянства: польскае і нямецкае. Я атрымаў іх, будучы эмігрантам з Польшчы і пастаंच्याвым выезджваючым. У Нямеччыне – прынамсі, згодна з тагачасным разуменнем – было прадугледзена толькі абмежаваная колькасць грамадзянстваў. Больш за два было незвычайна.</p> <p>У гэты дзень мы правялі на Трафальгарскай плошчы некалькі гадзін. Турысты хадалі па ўсюды, мінулі автобусы, змеі скакалі над плошчай. Было галасна і жывота. </p> <p>Аднак мой сябар наткнуўся на нешта.</p> <p>Там стаяла вялікая сума – у цэнтры плошчы – цалкам абрабаваны каробка.</p> <p>Каробка была незвычайна вялікай. Праўда, як сундучок. Яна выглядала цяжкай і масіўнай, і ніхто не здавалася зацікаўленым у ёй. Ні каго паzejле ў бліжынку, ні каго хтосьці назіраў.</p> <p>1990-я гады былі ў Вялікабрытаніі часам, калі выбуховыя напады <strong>Правіснага ірландскага рэспубліканскага войска</strong> паўторна з'яўляліся ў гацелях. Памапавушныя памапаважныя абяцанкі былі нечым даўнім.</p> <p>Я паглядзеў на каробку і сказаў пахлябкі, пахлябкі:</p> <p>"Гэта павінна быць бомба."</p> <p>Май сябар адказаў, што цалкам нікому не здавалася, што каробка належыць.</p> <p>Як і ў 13- або 14-гадовых хлопцаў, некаторыя з нашых класавых сяброў не бралі гэта ўсерь. Яны скакалі вакол каробкі, прыклікалі "Бомба!", і смеяліся. Для іх гэта была гульня. Пригода.</p> <p>Гэтая гульня пазней аддалася ім дарагою.</p> <p>У тэкставе 15 хвілін на месцы хутка з'явіліся паліцыя і спэцыяльныя службы. Спрабаваў рана засяродзіцца. Сірены, аблягання, халатныя рухі. Аднак органы ўлады хутка рэагавалі.</p> <p>Пазней вырвалася на камбінацыю з таго, што на Лондане размяшчалі некалькі бомб. Усяго тры. Адная з іх была бомба-камінкай, якая ўзорвалася перад гайным барам. Увесь горад быў у паніцы. Былі абляганы вуліцы, адцесненыя раёны і поўсюды рухаліся спэцыяльныя службы.</p> <p>Наш клас хутка атрымаў інструкцыі прайсці на вакзал. Мы ўспрынялі апошні поезд назад да нашага месца пасяджвання за межамі Лондана.</p> <p>Але гэта было не спісана.</p> <p>Калі мы прыбылі ў гаспадарчыя сям'і, там таксама былі абляганы. Афіцэры прыйшлі ў дом. Кожны з гуппы трэба было дакладваць асобна.</p> <p>Я быў апошнім.</p> <p>У памяшканні сяяла некалькі прыемных панань, якія працавалі ў органах улады. Яны задавалі шмат пытанняў: што мы бачылі, хто першы заўважыў каробку, хто сказаў нешта, хто знаходзіўся блізка.</p> <p>Размова доўжалася.</p> <p>Падчас даледжання яны выявілі, што я моцна размаўляю па-англійску ў параўнанні з многімі сваімі класавымі сябрамі. Яны некалькі разоў пахвалялі маю валодаючую англійскай мовай. З іншымі вучнямі было цяжэй.</p> <p>Мне трэба было прыняць агульныя дадзеныя і паказаць свой выявік. Усё было абсалютна запісана і нават забрана з дома.</p> <p>Пасля некалькіх гадзін усё, нарэшце, была ўнясённая ясність. Нашы гаспадарчыя бацькі і іншыя вучні маглі зноў аднапакутна прыйсці дадому.</p> <p>На закуску я атрымаў невялікую падарункі: калед. У ім быў невялікі нотачны блок, у якім мне трэба было запісваць кантакты і адрасы. Акрамя таго я атрымаў грошы, каб купіць сувеніры.</p> <p>Адна з прыемных пана нават запэўніла нотачны блок для мяне – маё пісьма было так нечыткім, што яна думала, што іншым ніхто нічога не зможа адначці пазней.</p> <p>І тут была адна спецыяльная рэч.</p> <p>Я атрымаў праंच्याвую <strong>брыйтанскую ідэнтытэтную картку</strong> з Вялікабрытаніі.</p> <p>Такім чынам я – прынамсі, пасля гэтага дасведчання і дакумента – мог заявіць, што маю не толькі польскае і нямецкае грамадзянства, але таксама брытанскае грамадзянство.</p> <p>Незвычайная гісторыя з майго юнацтва – выклікана калебаючым каробкам на Трафальгарскай плошчы.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img class="imgfull_rounded" src="/images/custom/thumb880/foto_rabe_brexit_1491370_1280.jpg" alt="Eu і брытанская сэрэга" width="880" height="660" /></p>