Używanie narkotyków, leki psychotropowe i reaktywacja starych genów

Wprowadzenie

Związek między farmakologią, genetyką i psychologią otwiera pole napięć, których znaczenie jest często niedoceniane. W szczególności używanie narkotyków – zarówno niekontrolowane, jak i stosowane terapeutycznie – może uruchamiać w organizmie ludzkim procesy głęboko zakorzenione w strukturach genetycznych. Najnowsze podejścia w epigenetyce wskazują, że niektóre substancje mogą reaktywować „stare geny”, które przez długi czas były nieaktywne z przyczyn ewolucyjnych lub rodzinnych. Aktywacje te mogą zarówno otwierać możliwości powrotu do zdrowia po traumie, jak i stanowić ogromne ryzyko dla integralności psychicznej.

Farmakologiczna aktywacja wzorców genetycznych

Leki psychotropowe wpływają przede wszystkim na układy neuroprzekaźnikowe. Jednak na poziomie molekularnym wpływają również na ekspresję genów poprzez mechanizmy epigenetyczne. Niektóre leki mogą „aktywować” geny związane z odpornością na stres, przetwarzaniem traumy, a nawet archaicznymi wzorcami behawioralnymi. Podobny proces zachodzi w przypadku używania narkotyków: substancje psychoaktywne aktywują sieci neuronowe, które ujawniają genetycznie uwarunkowane wzorce reakcji.

W związku z tym, przy nadmiernym spożyciu, można zaobserwować nie tylko zmiany nastroju, ale także regresję do wcześniejszych wzorców osobowości, przypominających te, które mieli przodkowie. W tym procesie ludzie mogą zacząć naśladować „obce” style życia, nie zdając sobie z tego sprawy.

Trauma i zakotwiczenie genetyczne

Traumy to nie tylko zjawiska psychologiczne, ale mogą również pozostawiać ślady epigenetyczne w genomie. Badania nad transgeneracyjnym przekazywaniem traumy pokazują, że urazy emocjonalne są „rekodowane” przez pokolenia. Terapia w tym kontekście oznacza świadome przełamanie tych głęboko zakorzenionych wzorców. Substancje psychoaktywne mogą ułatwiać dostęp do wypartych treści, ale niosą ze sobą ryzyko niekontrolowanego uwolnienia starych wzorców genetycznych, które destabilizują osobowość.

Ryzyko wielości rzeczywistości

Główny problem leży w nadmiernym przyjmowaniu leków psychotropowych lub niekontrolowanym zażywaniu narkotyków: jeśli reaktywacja genetyczna nie jest kontrolowana, ego może się rozszczepić. Pacjenci doświadczają wówczas nakładania się wielu rzeczywistości – własnej tożsamości biograficznej i wzorców ukształtowanych przez przodków. W skrajnych przypadkach osobowość zostaje całkowicie nadpisana, tak że prawdziwe „ja” zostaje zapomniane.

Konopie indyjskie jako czynnik destrukcyjny

Co ciekawe, konopie indyjskie zajmują w tym kontekście szczególną pozycję. Substancja ta może przerwać „niekończący się cykl” uzależnienia farmakologicznego, radykalnie blokując nadregulację neuronalną. Jednak ta interwencja jest często zbyt gwałtowna i może zagrozić stabilności psychologicznej, ponieważ poważnie zaburza regulację neuronalną. Niemniej jednak, konopie indyjskie pozostają jedną z niewielu substancji, które mogą zapobiegać ciągłemu „przepisywaniu” uzależnienia farmakologicznego, czyli starym wzorcom genetycznym.

Krytyczne ostrzeżenie

W żadnym wypadku nie należy przepisywać ani przyjmować leków na receptę przez długi czas bez ścisłego nadzoru psychologicznego i medycznego. Nadmierne ich używanie może całkowicie nadpisać osobowość i zmusić ludzi do życia w wielu, ledwo kontrolowanych rzeczywistościach. Leki psychotropowe, w szczególności, nie są trwałym rozwiązaniem traumy, ale niosą ze sobą ryzyko niekontrolowanej aktywacji starych wzorców genetycznych.

Jasny przekaz jest następujący: Długotrwałe przyjmowanie leków lub niekontrolowane ich używanie niszczy ego i pozbawia możliwości autentycznego samoleczenia.

Ziarna kawy czy mocne narkotyki, czy to leki?