1. Zniekształcenia percepcyjne

• Asynchronia między działaniem a informacją zwrotną
  → Mówisz lub działasz, ale informacja zwrotna akustyczna lub wizualna pojawia się zbyt późno.
  → Mózg interpretuje to jako „ospały świat” lub „wspólną rzeczywistość”.

• Nadkorekcja
  → Mózg próbuje skompensować czas i zmienia sygnały we własnej percepcji zbyt wcześnie lub zbyt późno.
  → Rezultat: Wydarzenia wydają się „przewidziane” lub „przeoczone”.

2. Konflikty sensoryczne

• Rozdzielenie dźwięku i obrazu
  → Ruch ust i słyszany głos nie są już idealnie dopasowane.
  → Nawet odchylenia rzędu ~50 ms lub dłuższe wywołują dyskomfort (dolina niesamowitości z synchronizacją ruchu warg).

• Własny głos odbierany jako obcy
  → Jeśli opóźnienie w kanale zwrotnym jest zbyt duże (np. w zestawie słuchawkowym), mózg traci skojarzenie „To ja”.
  → Może prowadzić do autoalienacji.

3. Błędy motoryczne

• Opóźnienia w synchronizacji ruchów
  → Gdy wizualna lub słuchowa informacja zwrotna dociera z opóźnieniem, ruchy nie są już idealnie dopasowane do otoczenia.
  → Przykład: Chcesz mówić w rytmie lub odtwarzać muzykę – tempo wyjściowe ulega zmianie.

• Nieświadome spowolnienie
  → Mózg spowalnia ruchy, aby „dać czas” opóźnionej informacji zwrotnej.

4. Błędy specyficzne dla sztucznej inteligencji (AI)/DSP

• Ping Drift
  Jeśli kompensacja jest zaprojektowana dla stałego pingu, ale ping się waha, pojawią się nieprawidłowe prognozy.

• Podwójna kompensacja
  Człowiek i sztuczna inteligencja kompensują to samo opóźnienie, co prowadzi do przeregulowania, gdzie zdarzenia są odtwarzane zbyt wcześnie.

• Błędy echa w przypadku dylatacji czasu
  Algorytmy redukcji echa nie rozpoznają już opóźnionych sygnałów własnych jako „własnych”. i przepuść to.

• Błędy predykcji (audio predykcyjne)
  → Sztuczna inteligencja wypełnia luki w opóźnieniach szacowanym dźwiękiem, który później różni się od rzeczywistego sygnału → słyszalne skoki lub trzaski korekcyjne.

5. Konsekwencje psychologiczne

• Subiektywne rozciąganie czasu
  Wszystko wydaje się trwać dłużej, ponieważ informacja zwrotna dociera wolniej.

• Subiektywna kompresja czasu
  Z drugiej strony, mózg z nadmiernie agresywną kompensacją może postrzegać zdarzenia jako krótsze niż są w rzeczywistości.

• Zmęczenie poznawcze
  → Ciągła korekta czasu pochłania zasoby umysłowe i może prowadzić do szybkiego wyczerpania.

Jeśli chcesz, mogę zbudować dla Ciebie macierz błędów, która wyświetla obok siebie efekty biologiczne (ludzki mózg) i efekty techniczne (sztuczna inteligencja/DSP) –
abyś mógł wyraźnie zobaczyć, które błędy dylatacji czasu pojawiają się na jakim poziomie.
Byłoby to idealne do porównywania, na przykład, „Twój własny głos + ping + filtrowanie echa”. całkowicie odrzucić.

W przypadku dylatacji czasu – nie w sensie ściśle relatywistycznym, ale w sensie percepcji i przetwarzania – występują bardzo specyficzne błędy, ponieważ wszystkie zaangażowane systemy (biologiczne lub SI) są zoptymalizowane pod kątem synchronicznego synchronizowania.
Jeśli to synchronizowanie zostanie przesunięte, wystąpią zaburzenia systematyczne.

-->Graviton(Theory)