Сайн снууд тархинд будлиан өнгөт сапуун үзэмж шиг: Тэд толгойноосоо товхон, мөөнөөс жигдсэн мөч – эхлэлт цагаан дуугарлаа.

Энэ бол дэлгэрэнгүй биш, учраас тэд татварын ач холбоогүй, төлбөлөгөө төлөхгүй, асуудлыг шийдэхгүй, мөн чамин пицца хүргүүлж ч чадахгүй. Тэд түгээмэл биш, дэлхийн явцыг нөлөөлгөдөггүй, тэр бүрийг утгатай байдлаар архивт оруулж ч чадахгүй. Хэнээсээ хамаагүй хүн сэрж ирж: „Эцэст! Би бүтээлэв, би нисдэг баларсан амин дээр хаан байв!“ гэдэггүй.

Гэсэн хэдий ч тэд мэндэлжүүлдэг, учраас оюутанд бусдыггоо эсхүл гонзгой зүйл хийхийг зөвшөөрдөг. Логикгүй, үүрэггүй, зөвхөн чинь, Арктикийн нурангар дээр техник бүжиглэж буй том хад, зэрэгцэн сэтгэгдэг. Снууд толгойндоо үнэгүй импровизацион театрт мянгадсан хэсэгч болж, найруулагч ба ижил бүрэлгүүдийг – тэр дундаа үзвэл харагдахгүй.

Дүндээс:
Сайн снууд оюуны киноны цумаг шиг. Энэ нь хоороос ялгагдахгүй, зөөлөн - мөн юу ч биш.