Mae breuddwydion da yn debyg i felyniadau sbwng lliwgar y mae'n dwymo'r athraw: Mae'n hwyrbledu byflyt trwy'r pen, yn tynnu llumin o bryd nesaf - ac yn disoriad wrth fod y gwylio'n chwarae.

Nid maent yn faint, gan nad oes ganddynt rhinwedd treulwyn, nid yw'n talu cyfrif, nid yw'n datrys problemau ac ni fyddant hyd yn oed yn dosbarthu pizza i ti. Maent ddim real, nid maent yn dibynnu ar rheng y byd, a phyth na gallwch chi eu archifo'n brydergredol.

Does neb codi ac ddweud: "O'r diwedd! Rydw i wedi gwneud hynny, roedw i yn brenin balen hedfanog!"

Mewl mae'n rhoi mwyn, gan y gallu i'r synau ei wneud dillad, heb rhywbeth sy'n gweithrediadol. Dim unrhyw logic, dim rheolaeth, ond chi, cactus enfawr sydd yn dawnsio techno yng ngogledd yr Antarcda. Mae breuddwydion yn debyg i theatr improvisi diweddarach yn eich pen, lle rydych chi'n seren, y cyfarwyddwr a'r unig ysgrifennydd - ar yr un pryd.

Casgliad:
Mae breuddwydion da yn debyg i gwyrddyn mawr mewn sinema ydynt. Nid oes unrhyw fudd gwerth, ond lliwgar, melys - ac yn rhywbeth dda.