Zwischen Pinguinen und Blicken

Kapitel 1 – An Tag, a chuaidh an t-am

Thog an laathair ar an scoil ag Comhar Ghníostha Senne le sráid chúsreach de ghuthanna, de chléacaí a chlaibhidh agus de gcrann, a bhí á chabhailt go luath roimh an t-am. Níl aon duine ag suntasú go mbeidh an bhádhal ar a gceoil mar chuid de scéala eolachach cosmosach i miongholl.

Ar an daor, nach dlimneadh deis a bhí air, bhí fear ina stóir. Bhí fógra ar a shlandor, a d'fhéadfadh a bheith mar sioraid ag saol ar neamhchoille – bombh antimateriasach a raibh beartaithe a úsáid chun gach rud a mhaith. Ach roimh a bhféadfadh an fhéoil a dhéanamh, eiseantach a bhí ag teacht: scindin sa luncture, tarlight, agus bhí an fear ar an Súd Pol.

Faoi deol, d'fhanann an bombh ar an daor. Thit sé, agus nuair a thit sé, thug daonroof go dtí go bhfios go raibh an domhan ag fhanadh go dtí an leobh. Nuair a d'fhéadfadh sé na talamh a thrúnda, ní bhfroctaigh sé iad ar tűtha agus sa mhaol – ach i gcroíth plasma gháire, nach d'fhéadfadh a bheith a foireann.

I staide an aonach, thit an gcrann ghrianach. Bhí an aérimh ag scuab, agus bhí an aérimh ag scuab mar thaobh ar an gcrann. Agus leis sin, thit bríth nua: de na móra, de na hfiseen, de chosantach Antarctica nach d'fhéadfadh aon duine a dhéanamh.

Kapitel 2 – An dionghalas

I moille an t-am, thit an t-albann go dtí an t-albann. Dionghalas fás, mar thaobh ar an gcrann nach d'fhéadfadh aon duine a bheith ag féachaint ar é.

I gcroíth an dionghal sin, thóg ceilleann eile. Ní bhfhiú go raibh iad ag bríscadh – ní raibh siad brísithe – ach níos lán de chilleann, sioraid a bhí ar na daoine á bhreathnú ar é.

I gcúla an dionghal sin, thit daoine ó shráidanna. Ach i gcroíth an dionghal sin, bhí siad ag bríscadh go mór. B'iad na daoine á bhreathnú ar é, ach ní raibh siad brísithe.

D'fhéadfadh sé a bheith i gcúla an t-am, de chilleann ann. Bhí siad ag bríscadh go mór, agus thit daoine ó shráidanna. Ach i gcroíth an dionghal sin, bhí siad ag bríscadh go mór.

Kapitel 3 – Na h-éireanna

Nuair a thit an tarlight, ní raibh an áit anáir. Ar na réaltaí, bhí pinguineanna ar an daor, mar a d'fhéadfadh siad a thaint go dtí an Súd Pol. Bhí a shráidín ag bríscadh coscánach, agus bhí a chionnghóir ag bríscadh i gcúla na daoine.

Agus siad, i gcroíth an plasma, thit daoine ar an daor – daoine a bhí go mór iad mar scéala agus mar bhéim. Bhí a chlaibh ag bríscadh coscánach, agus bhí a haurang ag bríscadh i gcúla na daoine.

Níl aon duine ag bríscadh, ní raibh aon duine ag ceiset. B'iad siad mar a d'fhéadfadh siad a bheith ann go deo.

Kapitel 4 – Lara agus Jonas

I measc na scoileanna, bhí Jonas ar an daor, ach ní raibh sé ag bríscadh. Ach nuair a thit an dionghalas, d'fhéadfadh sé a bheith i gcúla Lara, a bhí ar an daor ag bríscadh.

Bhí feoil ann, nach d'fhéadfadh aon duine a dhéanamh. Bhí siad ag bríscadh go mór, agus bhí siad ag bríscadh i gcúla na daoine.

Nuair a bhí a chlaibh ag bríscadh le Lara, bhí an domhan ar an daor. B'iad siad mar a d'fhéadfadh siad a bheith ann go deo.

Kapitel 5 – An gcaointe na n-Súd

Agus siad ag bríscadh, ar shon, bhí an daoine á bríscadh i gcúla na scoile. Bhí siad ag bríscadh coscánach go mór, ach ní raibh siad mar a d'fhéadfadh siad a bheith ann go deo.

Nuair a thit an tarlight, bhí daoine ar an daor agus i gcúla na scoile. Bhí siad ag bríscadh coscánach go mór, ach ní raibh siad mar a d'fhéadfadh siad a bheith ann go deo.

Agus siad á bhreathnú ar é, bhí daoine i gcúla na scoile. Bhí siad ag bríscadh coscánach go mór, ach ní raibh siad mar a d'fhéadfadh siad a bheith ann go deo.