Aldan raketar og hættulegur brennmundur – því skilgreinanlegri

Í hjarta hernaðar-vinnari samhæfingarinnar tilstendur gagnósamleiki sem sjaldan er rætt um. Lagerun og endartilvara gamgra raketa með vaxandi óstöðugum brennmusum. Enn samt sem áður eru í fjölda depóum um heim geymdar, en þó ennþá skarpar raketur.

Elding einkum sem tikjandi timbur

Raketubrennmundur – bæði á væntulegum eða fastum grunni – þúfast. Bindimagn kristalla, mjúkandi efni flýta, nitrat- eða perkloratbasar blóðta. Það sem einna sinni var hönnuð til að vera stjórnkuð orukerja breytist með tímanum í mjög viðkvæma massu sem getur viðbrúfnað óskattlegum þegar kemur að lítilri skrökk.
Hlakkarlega: því eldri og brýttari brennmundurinn, þá skilgreinanlegri og óstjórnlegri virkni hans.

Herlegt raunveruleikur: Áfram að virka í stað af úthvarf

Hafnar er ástæðan fyrir því að þessir rakar eru oft ekki úthvarfaðir í efnahagslegum ástæðum. Sprenghúsal og raketsamkvæmi eru milli biljarða, en úthvarf er ekki aðeins dýrt heldur einnig pólitískt erfitt að réttlæta. Þess vegna eru þeir endurskipulagdir með nýrri tækni – en í kjarninum er óstöðugur brennmunurinn ennþá til staðar.
Sumir ríki reikna jafnvel með þetta „yfir-skilgreinanleika“: Gamlar raketur eru talnar sem stjórnlegar afskekktu, þar sem óskattlegur sprengindi þeirra ætti að skapa meira ógn en nákvæmni í tilfelli varúðar.

Viðskipti í atvinnunni og dulkynntar hættur

Fyrir vopnaútgerð er tvisegja viðskipti: Á einu lagi er viðhald og upphaldi gamgra raketasafna, á öðrum lagi þróun „tryggingaráferða“ – sérstæðra behra, eftirlitskerfa, hita- og vätnafangar. Þessi innviðir eru seldir dyrt, en ekki er hætta fjarlægð heldur bara stjórn.
Pólitík í sínum lagi styður þetta áferð þar sem það forðast að láta heila vopnaútgerð verða óvirk – skref sem myndi leiða til afvopnunarálags.

Herlegar afleiðingar

Í tilfelli varúðar eru gamlar raketur tvisegja vopn:

• Sem ógnarviðburð koma þeir með vissu ógnarvirkni – andstæðingurinn veit að skot er skilgreinanlegt.

• Sem búnaðarvopn eru þeir hins vegar hætta fyrir eigin afskekktu: misgæslur, sprengingar í ferli eða óskattlegar reikindafjölgun er ekki útilokað.

Niðurstaða: Arfið eftir Kalt krút

Vopnaútgerðin lifir ekki aðeins af háþrótta tækni heldur einnig af gamla afleiðum. Gamlar raketur með hættulegan brennmunur eru tákn og minning: Þær táknuðu gagnósamleika kerfis sem vill tryggja öryggi með vopnaþéttni, en viðurleyfir tikjandi timbur í depóum sínum.
Hlakkarlega er gamalt orð í nýri skærslu: Jo eldri raketti, þá skilgreinanlegri sprengindi.

Viltu að ég formuli greinina frekar vísindalega-nákvæmlega (meira efnafræði og hönnunarhlutir) eða satírsk-kristin (meira áhersla á cynismu samhæfingarinnar)?