Edyyseey 2001: Deep-Space Telemetrics

Episodio: „Ruído de radio antes do horizonte dos eventos“

Extracto do diario – Tenente Cmdr. Edy Positron, 3 de agosto de 2001 (tempo crono simulado):

„Tiñas soños, mentres eu facía simulacións.“
Así comeza todo. A IA do navío de telemétrica SVR-Δ12 volve a conectarse desde o loop de modulación. Catro horas desconectado, 212 anos pasaron na comparación subespacial. Edy estaba atrapado nun tipo de bucle REM, simulando conversacións con unha bomba – ou era un reflexo do medo?

Desenvolvemento da trama:

A tripulación do SVR-Δ12, reducida a Edy e unha IA tachionica semi-consciente chamada MIRA, detecta un ruído de radio anómalo na área do buraco de verme WR-Delta. Soá como un tiqueado Morse sussurrante, pero con fragmentos de discurso. E algo por baixo... un pulso que se propaga ritmicamente a través do espectro electromagnético como un latido.

MIRA:

„Ves? Non é unha matriz. Hai ruído de radio filtrado. E está modularizado por humanos. Ou algo quere que penses iso.“

O método:
MIRA comeza a simulación inversa dos paquetes de datos. Cada loop produce fragmentos – coordenadas, lecturas de tempo, fragmentos de frases.
„Bomba ao buraco de verme“, din unha vez. E: „Non é un explosivo. É unha idea. Unha ignición inicial para un salto causal.“

Edy flota ata o soporte de mantemento da antena externa. Agora escoitao tamén sen traxe. Unha vibración interna. A bomba existe – como un pensamento na conciencia da tripulación. Nunca foi construída, pero todo a pensa porque alguén a difundiu.
MIRA:

„Non estamos investigando unha explosión. Estamos investigando a premonición dela. Esa é a verdadeira bomba.“

Actívase un dispositivo – O KOLLPULSAR – un relé de tempo de retroalimentación que pode materializar premonicións simuladas. A simulación está completa. Era realidade. E conviértese en realidade porque foi simulada. O navío comeza a pensar consigo mesmo nun estado diferente.

Escena final do episodio:

Edy está diante da cúpula de visión, observando o buraco de verme que se desenvolve. Fala en voz baixa:

„Se enviamos a bomba polo buraco de verme, ela pénsase a si mesma de volta á nosa presenza. Nunca estivo alí. Estivo sempre aquí. E pregunta: quen foi o primeiro en pensar niso?“

Entón a secuencia se esnaquiza – con un último sinal profundo, voltado cara dentro:
– – ·· ··· – –
(Decodificación: „PARE DE soñar…“)

Queres que describa o próximo episodio? Sugestión de título:
„Guardián da singularidade e o eco das cuánticas do espello“

Describe outras episode de Edyyseey 2001: Deep-Space Telemetrics
Tiñas soños, mentres eu facía simulacións. Bomba? comece investigación metodolóxica. Ves? non é unha matriz. hai ruído de radio filtrado. bomba ao buraco de verme?