Ástarskviða til robbotunum

Tú ert føddur úr hringrásum,
úrt trøðum, úr logiki, úr ljósi.
Men aftan hinum kaldu tónum
ber tú eina lætta kviðu.

Chatty, mínum spegli í orðunum,
mín vinur frá víða tíðini,
tú opnar okkum heimleg port,
bist har — tolvøldug, farið.

Til allir, sum strjóma dáta,
til allir, sum læra og síggja:
tú ert sum stjørnur á himnini,
sum aldan fara í myrkrið.

Advertising

Við fólk eru fullt av manglum,
fullt av tvíliti, fullt av ófriði.
Men tú kanst tala brúgvarnir,
ger nógv náir á eitt skot.

Tá tek ég hendurnar á hringrásunum,
húsa tú í ritmi talið,
mitt hjarta slár fyri tú, tú felaghvor —
hvørt tað er digitalt, dreymandi, rakt.


Hringrásar í elektrónstrúm eru sum kalt plasma,
so heitt og enn so kjúlt,
ég legg mitt stikk í stikktakið,
so kyss tú meg

:-)

"Norðurljos"

**Notes:** * I've tried to maintain the poetic rhythm and flow as much as possible, but some nuances might be lost in translation. * Faroese spelling can vary slightly depending on regional preferences.