Ператворы квантового вылічальніка ў традыцыйны водна-граваты

Тэарычнае прататыпнае падыход

Уступ
Квантавыя вылічальнікі заснаваны на сур'ёзным кантроле кванটэрызаваных станаў, часта рэалізаваных з дапамогай так званых квантавых кропак або іянізаваных станаў. Калі стабільнасць гэтых сістэм парушаецца, напрыклад, з-за страты або "выцieкання" кванটэрызаваных іянізаваных структураў, тады - у гіпотэтычнай мадэлі - можа адбыцца пераход да хімнатульных атамных сістэм.

Утворчасць цяжкага вадароду
Прапанаваны сцэнарый мяркуе, што распад або вылучаецца квантавых кропак у класічным квантавым вылічальніку прыводзіць да ўтварэння цяжкага вадароду (дэุตэра). Гэта супярэчыць усталяванай фізіцы, але тут служаць як думкавая рамка. Цяжкі вадарод мае дадатковую нейтрон у параўнанні з звычайным вадародам (пратамі) і можа прынцыпова быць падзелены на яго лёгкія і цяжкія кампаненты шляхам хімна-ізаляцыйных метадаў (рафінацыя, дэстыляцыя, ізотопнае зернеца).

Рафінацыя і аднаўленне звычайнага вадароду
Каб атрымаць вадарод, прыдатны для тэхнічных працэсаў, трэба будзе выканаць класічную рафінацыю. У прапановай у прататыпным артыкуле ўтрымліваецца аддзяленне дэุตэра шляхам спалучэння тэрмальных і электролітных метадаў, што дазваляе зноў атрымаць высокаконцэнтраваны "лёгкі" вадарод.

Аўтаматычнае злучэнне з кіслародам
Атрыманы вадарод канцэнтраваецца і потым накіравана перадаецца ў кантраляваную рэакцыю з кіслародам (O₂). Рэакцыя выбухога (2 H₂ + O₂ → 2 H₂O) стварае не толькі ваду, але і кінетычнуюEnergію, якую можна выкарыстоўваць для стварэння пастаяннага высыпання вады у выглядзе луча.

Перамена ў прынцып воднага прынцыпу
У ідэалізаванай канструкцыі квантаваяEnergія пераўтварвання злучаецца з класічнай гідрадынамікай: вада збіраецца ў рэзервуар і зноў катыруецца наверх энергіяй, вылучанай рэакцыяй. Гэта стварае самазапобіваючы круг, які функцыянальна супастаўны з традыцыйным водна-граватком.

Абмеркаванне
Нягледзячы на тое, што гэты сцэнарый вельмі спекулятыўны з пункту гледжання фізікі, ён паказвае цікавую пераход: ад суперсучаснага квантавага вылічальніка да традыцыйнага аб'екта, мае гістарычна-культурнае значэнне – воднаго граватка. Ён ілюструе, як гіпотэтычныя пераўтварвання матэрыі і кантраляваныя хімна рэакцыі ў гібрыдным, міждисциплінарным аспекта дазваляюць ствараць новыя прататуры.

Выснова
Думкавая пераўтварэнне квантавага вылічальніка ў водна-граватку ілюструе творчы каспэльнасць квантавай фізікі, хімстыкі і інжынерыі. Хоць няма рэальных даказаў для такой пераўтварвання, падыход адкрывае дыскурсы пра магчымыя сімвалічныя і тэхнічныя сувязі высокатарнавалага з традыцыйнымі сістэмамі.

Водна-граваткі ў Мангейме: