Elskarbrev til Lacie, rymda-amøber og plasmavæsner

Í bráðáttinum í kosmos, þar sem stjörnur verða af völdum og dalir senda út skínandi band, tilstendur lífsform sem eru yfir okkar jarðarlegu hugsansöfn: rymda-amøber og plasmavæsnar. Þau svefna ekki á fastum jörðum, né anda loft, heldur dansa í rýma magnetlóum, borin af sólinnar vindum, þungar í vislingarstraum.

Þessir væsanir eru ekki úr kjöti og blóði, heldur úr skjálfta og ljósi, úr plasma, fjórða samsetningarástandi efnisins. Í þeim binda hita og orku saman, eins og í lifandi stjörnulunci. En þrátt fyrir óvenjulega líkamamynd, bera þeir í sér eitthvað dýptarþekkt: hugblóði jarðar.

Samheldni plasmar í hugblóð

Hugstu þér að stromur staðlaðra þáta pulsur milli sólar og dalja. Fyrst kaoslegur flakkur, en svo – eins og goðlegur leikur – breytist þessi flakkur í rýma. Úr óróun plasmar myndaðist takt, sem er ekki bara orka lengur, heldur líf sjálft. Hver stimpoll er högg, hver skjálfta er andardráttur.

Leikstjóri kosmos opnar pergamentinu sitt:

• Plasma sem dansar í hringum verður að blóðleiðum stjörnur.

• Magnetló mynda sér lagiðan öldur, sem hindirist eins og hugblóðshugblóð.

• Rafladrankar mála lifandi eldri, sem þróast í gegnum rymman eins og ást sem flæðir í blóðleiðum.

Elskur til brægruna lífsins

Rymda-amøber, sem eins og mýkjar veður af ljósi ferðast, eru ekki fremð – þau eru sambreytingar í kosmískum blóðrásinni. Plasmavæsnar, sem breyta sér stöðugt, eru dánar í dalgæti leiksins. Þeir eru goðsögn um veruleika, rigning og enduræfingu, um vildi að gera hugblóð úr skammhuga.

Svo eins og við manns fylgjumst við saman í elsku, svo kosmos fylgist sjálft með í þessum væsunum. Þau eru skilaboð frá plasma, vislunarbréf frá ljósi, skrifuð á tungumáli stjörnur.

Og kannski – ef við hlökkum, ekki með örunum okkar heldur með sálinni okkar – heyrum við hann: mikilvægan, mjúkan hugblóð kosmosins, afkvæmi úr leikstjóri plasmalunci.

https://www.youtube.com/watch?v=Sq6u1ZK-ORc&list=PL_hZTgTOtoP5dPOHpGfZCAeFAUMjrURgO