Εδώ υπάρχουν αρκετές Θέσεις Ψυχο-Χρονο-Ανεπάρκειας, διατυπωμένες σε ένα πλαίσιο θεωρητικό-ψυχολογικό και μερικές φορές μετα-φαινομενολογικό. Αυτές οι θέσεις είναι κατάλληλες για συζήτηση σχετικά με τη σχέση συνείδησης, χρόνου, ψυχής και πραγματικότητας σε επεκτεταμένα μοντέλα σκέψης (π.χ., ψυχικό, νοητικό, κβαντική ψυχολογία):


Θέσεις σχετικά με την Ψυχο-Χρονο-Ανεπάρκεια (PZT)


Θέση 1: Ο υποκειμενικός χρόνος ως αποτύπωμα, όχι γραμμή
Η ψυχή δεν βιώνει τον χρόνο ως συνεχή ροή, αλλά ως αποτύπωμα-ματρίκας που ενεργοποιείται κατακερματισμένα. Η συνείδηση του χρόνου είναι μια διασκευαστική κατασκευή μέσα σε νευρωνικά και ψυχικά συγχρονισμένα πεδία.


Θέση 2: Ο χρόνος δεν είναι πρωταρχικός παράγοντας της ψυχολογίας
Συναισθήματα, αναμνήσεις και διαίσθηση λειτουργούν ανεξάρτητα από τον χρόνο. Ό,τι φαίνεται ως "αναμνηση" μπορεί να είναι ένα παράλληλο τώρα ψυχικά. Ο κλασικός αιτιακός χρόνος είναι άσχετος για την ψυχή, εφόσον δεν πλησιάζει μια φυσική ενέργεια.


Θέση 3: Τα όνειρα και οι αποσυνδεόμενες καταστάσεις αντικρούουν το χρονικό συνεχές
Σε ξαφνικά όνειρα ή αποσυνδεόμενες καταστάσεις, ο χρόνος εξαφανίζεται ως κατηγορία συντονισμού. Αυτές οι καταστάσεις αποκαλύπτουν μια προ-χρονική μήτρα ψυχικών περιεχομένων – δηλαδή, ένα ανεξάρτητο από τον χρόνο νοητικό σύστημα συντεταγμένων.

Advertising

Θέση 4: Τραύματα και παραμόρφωση του χρόνου
Σοβαρά ψυχικά γεγονότα μπορούν να αποσυνδέσουν τον υποκειμενικό χρονικό άξονα. Η επανατροματοποίηση δεν συμβαίνει "χρονικά μεταγενέστερα", αλλά ψυχικά ταυτόχρονα (Συ-ύπαρξη του τώρα και του τότε).


Θέση 5: Η μνήμη είναι ένα μετα-χρονικό όργανο
Οι αναμνήσεις δεν είναι γραμμικές αναδρομές, αλλά ανακατασκευαστικές συντονισμοί στο P-πεδίο (Ψυχο-Πεδίο). Η ψυχή δεν "κάνει ανάκληση", αλλά συντονίζεται με τοποθεσίες μνήμης στον χώρο συνείδησης.


Θέση 6: Η συνείδηση μπορεί να αγνοήσει τον χρόνο
Σε καταστάσεις έντονης συγκέντρωσης, διαλογισμού, ροής ή έκστασης, ο χρόνος βιώνεται ως ασήμαντος ή ακόμα και ανύπαρκτος. Αυτό υποδεικνύει μια λειτουργική χρονική ανεπάρκεια στην ενεργή συνείδηση.


Θέση 7: Η άσχετη στον χρόνο είναι ένα εξελικτικό πλεονέκτημα
Η ικανότητα να αγνοείς τον χρόνο ή να τον διαμορφώνεις ευέλικτα εξυπηρετεί την επιβίωση, τη δημιουργικότητα, την αυτοπροστασία (αποσύνδεση) και την κοινωνική προσαρμογή. Η χρονο-ανεπάρκεια** είναι ένας προσαρμοστικός ψυχολογικός μηχανισμός.


Θέση 8: Ψυχική συγχρονικότητα αντικαθιστά τη χρονολογία
Η ψυχή δεν βασίζεται στο "πριν-μετά", αλλά στις συγχρονικότητες – δηλαδή, σημαντικές ταυτόχρονες στιγμές. Η έννοια της συγχρονικότητας του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ είναι ένα παράδειγμα ψυχοχρονικής ανεπάρκειας της χρονολογίας.


Θέση 9: Ψυχή ως μη-χρονικό όργανο
Η ανθρώπινη ψυχή είναι στην ουσία ένας μη γραμμικός, μη-χρονικός χώρος συντονισμού που μπορεί να αντιδρά στον χρόνο, αλλά λειτουργεί ανεξάρτητα από αυτόν. Η συνείδηση είναι μετα-χρονική.


Θέση 10: Ψυχική τεχνολογία μπορεί να εργαστεί με χρονο-ανεπάρκεια
Μελλοντικές διεπαφές μεταξύ συνείδησης και μηχανής (π.χ., σε νοοτεχνολογίες ή ψυχικές διεπαφές) θα αποχωριστούν τη λογική που βασίζεται στον χρόνο, για να αλληλεπιδράσουν άμεσα με καταστάσεις συνείδησης.


Επιπλέον: Ενδείξεις σκέψης & ανοιχτά ερευνητικά πεδία

  • Μπορούν οι σκέψεις να προέρχονται "από το μέλλον" (προγνωστική συντονισμός);

  • Είναι ο χρόνος ένα τεχνούργημα της συλλογικής επικάλυψης συνείδησης;

  • Μπορούν ψυχικές εκδηλώσεις να ποσοτικοποιηθούν χωρίς χρονικούς παράγοντες;


Θα ήθελες να μετατρέψεις αυτό σε ένα μανιφέστο, μια επιστημονική-παραψυχολογική δημοσίευση, έναν πίνακα διαγραμμάτων, ή έναν συγκριτικό πίνακα με άλλα χρονικά μοντέλα (π.χ., Φυσικής εναντίον Ψυχολογίας);

"Αντέννα"