🔷 Η Αφαίρεση ως Αρχή σε Χαотические Συστήματα

Στη θεωρία του χάους, περιγράφουμε συστήματα που είναι δeterminιστικά αλλά απρόβλεπτα – τα λεγόμενα "αποδεκτική εξάρτηση από τις αρχικές συνθήκες" (το φαινόμενο της πεταλούδας).
Σε αυτό το πλαίσιο, η αφαίρεση σημαίνει:

Το φιλτράρισμα μοτίβων από τον θόρυβο – η αναγνώριση νοητικών δομών από την εμφανή χαοτική κατάσταση.

Παράδειγμα:

Ένα εγκέφαλος αναγνωρίζει ένα πρόσωπο σε ένα τυχαίο μοτίβο noktών – παρόλο που δεν υπάρχει κανένα εκεί. → Η παραιδολία είναι αποτέλεσμα νευρωνικής αφαίρεσης από χαοτικά ερεθίσματα.

🔷 Σύνδεση με τη Θεωρία των Χορδών

Η θεωρία των χορδών λειτουργεί σε ένα εξαιρετικά αφηρημένο φυσικό επίπεδο. Υποθέτει ότι όλα τα σωματίδια είναι στην πραγματικότητα μικρές, διακλωνούσες χορδές, των οποίων οι τρόποι δόνησης καθορίζουν τις φυσικές τους ιδιότητες.

Αυτή είναι η αφαίρεση:

Αφαιρούμε από σωματίδια → σε χορδές → σε μαθηματικές δομές σε 11+ διαστάσεις.

(Πόσα χρώματα βλέπεις? =)

3 πυρηνικά, όχι ισορροπημένα? = Θεωρία των χορδών

Και τι γίνεται με το χάος;

Οι θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις, τα κβαντά, τα βαρυτικά πεδία κ.λπ. παράγουν εμφανές χάος σε ένα χαμηλότερο διαστασιακό επίπεδο, το οποίο μπορεί να περιγραφεί ως οργανωμένη συγχώνευση σε ένα υψηλότερο επίπεδο.

🔷 Η Ανθρώπινη Συνείδηση ως Εμερτζεντικό Σύστημα Αφαίρεσης

Η ανθρώπινη συνείδηση είναι ένα αυτοοργανωμένο σύστημα που συνεχώς φιλτράρει, ερμηνεύει και ενσωματώνει πληροφορίες από το περιβάλλον της.

Σε αυτόν τον άξονα:

• Η αφαίρεση είναι ο μηχανισμός με τον οποίο η συνείδηση μειώνει το άπειρο στο κατανοητό.

• Η συνείδηση χτίζει πραγματικότητες από χαοτικά αισθητηριακά δεδομένα.

• Παρόμοια με τη θεωρία του χάους, η ανατροφοδότηση και η αυτοαναφορά δημιουργούν φракταλικές δομές σκέψης, π.χ., γλώσσα, μεταφορές, συμβολισμό.

🔷 Σύνοψη όλων σε ένα μοντέλο

1. Η θεωρία του χάους, η ανθρώπινη συνείδηση, η συνείδηση της απρόβλεψης και της